خانواده با ازدواجتان پُز ندهید، ازدواج، لزوما خوشبختی نیست

[RiRa-M]

یکی دیگر از باور‌هایی که در تخریب رابطه زناشویی نقش دارد و چه بسا سبب می‌شود رابطه به سمت طلاق و جدایی برود و دلیل طلاق باشد، این است که ازدواج و خوشبختی را به‌هم گره بزنیم و تصور کنیم؛ ازدواج تمام آرزو‌های شما را برآورده می‌کند.

تی الان که عصر روشنفکری و آزادی است، افراد بسیاری هستند که خیال می‌کنند ازدواج نشانه موفقیت است. در ذهن این افراد ازدواج یک موقعیت استثنایی هست که به آن‌ها ارزش می‌دهد و این نشانه ارزشمند بودنشان است که کسی آن‌ها را برای ازدواج انتخاب کرده است.

یکی از همکلاسی‌های سابق من در یکی از مقاطع تحصیلی خانمی بود که ازدواج کرده بود، که بعد از ازدواج اینجا و آنجا دائما عکس خودش را با همسرش می‌گذاشت و مطالبی می‌نوشت که مفهومش این بود که دیگران به من حسادت می‌کنند. او احساس می‌کرد نسبت به دخترانی که مجرد بودند یک سرو گردن باالاتر بود، زیرا ازدواج کرده بود.

این احساسات به علت شرایط جامعه در زنان بیشتر از مردان وجود دارد، اصطلاح «مرد مجرد» به بدی کلمه «دخترترشیده» یا «پیر دختر» نیست.

با این وجود بعضی از مرد‌ها تصور می‌کنند که ازدواج تمام آرزو‌های آن‌ها را برآورده می‌کند، باوری که تابه‌حال به‌خصوص در والدین وجود دارد، این است که زنانی که تا ۳۰ سالگی ازدواج نکند حتما در آینده بدبخت خواهند شد. حتی در احوالپرسی‌های روزمره مادربزرگ‌ها و مادران به نوه‌ها و فرزندان خود می‌گویند؛ الهی داماد بشی، الهی عروس بشی. یا اگر شخصی ازدواج نکند و بمیرد می‌گویند؛ جوان ناکام!

اگر مادری پسرش قبل از ازدواج فوت کند در عزاداریش مهمترین نکته‌ای که برای سوگواری می‌گوید این است که؛ هنوز داماد نشده بود می‌خواستم دامادش کنم. این‌ها همگی نشان از عمق باوری است که درحال اشاره به آن هستم؛ پیوند دادن ازدواج و خوشبختی، ازدواج یعنی خوشبخت شدید.

 

[RiRa-M]

ازدواج و خوشبختی
با وجود تغییرات اساسی که در جوامع به‌وجود آمده است، در تمامی جوامع حتی جوامع پیشرفته هم مادران نگران ازدواج دخترشان هستند و نگرانی آن‌ها در ارتباط با پسران کمتر است. مردم خیال می‌کند که فرد مجرد یک مرد نصفه است و یک زندگی نصفه نیمه دارد.

مادربزرگ‌های ما همیشه از عشق قدیمی می‌گویند که عاشق آن‌ها بوده، ولی پدرانشان مجبورشان کردند که با پدربزرگ ما ازدواج کنند و همیشه با حسرت می‌گویند. اون منو دست داشت عاشقم بود، ولی ..

این باور با باور غلطی که قبلا گفتیم؛ «ما باید ازدواج رمانتیک داشته باشیم» ارتباط دارد. بعضی‌ها هم، چون خیال می‌کنند که ازدواج همه چیز است به هر قیمتی ادامه می‌دهند و یا به هر قیمتی ازدواج می‌کند و یا به هر قیمتی می‌خواهند در ازدواج بمانند.

یکی از مراجعین من خانمی بود که به شوهرش می‌گفت من بدون تو می‌میرم و بدون تو نمی‌توانم زنده بمانم و شوهرش صرفاً برای اینکه او را ناراحت نکند با او مانده بود. این وابستگی بیمارگونه که از نظر ما یک نوع «پروجکشن یا وابستگی نمادین» محسوب می‌شود، به‌جای اینکه دو طرف را خشنود کند باعث ناراحتی می‌شود.

در واقع آن آقا به خانمش اکسیژن احساسی می‌داد، مسلما وقتی که شما قرار باشد از کسی پرستاری کنید و یا دائماً مواظب باشید که ناراحت نشود خسته و دلزده می‌شوید. در ازدواج بدون عشق، نگه داشتن یکدیگر در قفس کار درستی نیست، اما بعضی‌ها خیال می‌کنند که ازدواج همه چیز است و برای رابطه اصرار دارند و با این که می‌دانند همسرشان برایشان ارزش عشق و احترام قائل نیست، ولی فکر می‌کنند همین که ازدواج پابرجا باشد خوب است.

در این ازدواج‌ها کمبود شادی، رابطه سالم، عشق، مهربانی اهمیت و لذت احساس می‌شود. ازدواج خوب و مناسب مرحله مهم و لذت‌بخشی از زندگی ما است، اما این مرحله ضروری نیست. اینکه فکر کنید ازدواج را باید همه چیز بدانید عقیده غلط است که باعث درد و سرخوردگی می‌شود و ازدواج و خوشبختی و مجردی و بدبختی هم‌معنا نیستند.

با اینکه در جامعه مدرن هستیم و امروز از واژه‌های «دختر ترشیده و پیر دختر» استفاده نمی‌شود یا بسیار کمتر استفاده می‌شود، اما با این حال به این سادگی این باور از بین نمی‌رود. یک ازدواج آگاهانه و مبتنی بر احترام متقابل می‌تواند باعث احساس رضایتمندی شود و این هم یکی از اسباب رضایتمندی است، ولی به معنی این نیست اگر کسی مجرد باشد انسان بدبختی است!

پایان مطلب.

منبع:میگنا