سیاوش در سال ۱۳۵۳ آلبوم فرنگیس را که بیشتر تنظیمهای آن را
ناصر چشمآذر انجام داده بود، منتشر کرد. در این آلبوم آهنگی وجود داشت به نام فرنگیس با شعری از سعید دبیری که به سرعت در میان مردم محبوب شد و برای اولین بار نام سیاوش قمیشی بر سر زبانها افتاد. در آن دوران کمپانی خاصی برای پخش این آلبوم وجود نداشت به همین علت این آلبوم توسط مردم کپی و دست به دست میشد. اما بعدها توسط چهار کمپانی: «آرت کو»، «آواز»، «ترانه» و «پارس ویدئو» منتشر شد که با فروش بسیار خوبی نیز روبرو گردید. سیاوش قمیشی تأکید میکند که ارائهٔ آلبوم «فرنگیس» تنها برای سرگرم شدن بوده و او قصد نداشتهاست تا با این آلبوم تبدیل به یک خواننده شود اما وقتی که در سال ۱۳۷۱ (۱۹۹۲) «مسعود فردمنش» به او پیشنهاد داد که کاری مشترک ارائه دهند و چندین شعر (که بارزترین آنها به گفتهٔ سیاوش پرندههای قفسی بود) در اختیار سیاوش قرار داد، انتشار آلبوم جدید را قبول کرد. به این ترتیب سیاوش قمیشی از سن ۴۷ سالگی رسماً خوانندگی را آغار نمود و آلبوم «حکایت» را منتشر ساخت که مورد توجه بسیار زیادی قرار گرفت.
سیاوش در این سالها برای خوانندگان مختلفی همچون عارف،
امیر رسایی،
ابی،
داریوش،
رامش،
بتی،
افشین مقدم و دیگران آهنگسازی کرد. در سال ۱۳۵۶ موسیقی فیلم
بوی گندم به کارگردانی امیر مجاهد و فرزان دلجو به او سپرده شد. همچنین سازمان رادیو تلویزیون ایران آهنگسازی برای موزیک پخش بازیهای جام جهانی فوتبال 1978 آرژانتین را به او سپرد. این آهنگ قرار بود که با صدای
لیلا فروهر پخش شود. اطلاعات دقیقی از ضبط این آهنگ در دست نیست.
سیاوش قمیشی سرانجام در سال ۱۳۵۷ (۱۹۷۸) و پس از
انقلاب ایران به همراه تعداد زیادی از هنرمندان ایران را ترک کرد. او ابتدا به انگلستان رفت و بعد از چند ماه، در سال ۱۹۷۹ به شهر
لس آنجلس آمریکا رفت و تاکنون در این شهر اقامت داشتهاست.
[۸] او ایران را ترک کرد چرا که او موسیقیدان بود و همانطور که خود میگوید به غیر از موسیقی کار دیگری بلد نبود و رژیم بعدی را مخالف با موسیقی میدیدهاست.
سالهای اول زندگی در لس آنجلس برای سیاوش و دیگر خوانندگان و هنرمندان ایرانی بسیار سخت و دشوار گذشت. سیاوش در همان اولین ماههای ورود به آمریکا، در شهر یونیورسا شبها به کلابها میرفت و موسیقی آنها را تماشا میکرد. در همین کلابها با گروهی آشنا شد که به دنبال یک نوازندهٔ کیبورد و خواننده بودند. سیاوش حدود یک سال با آنها که ۴ نفر آمریکایی بودند همکاری کرد. در همان ماههای اول ورودش به آمریکا بود که با کمک دوستش آلبوم خواب بارون را منتشر کرد. بعد از آن، به مدت چندین سال نخواند و فقط به کار آهنگسازی برای خوانندگان روی آورد و سرانجام در سال ۱۳۷۱ با همکاری
مسعود فردمنش آلبوم حکایت را منتشر کرد و با این آلبوم رسماً فعالیتهای خوانندگی خود را تا به امروز ادامه دادهاست.
سیاوش قمیشی عاشق فصل پاییز و باران و گلها و درختها و حیوانات است. در اکثر آثار او این عناصر نیز به چشم میخورند. او بیش از هر چیز عاشق حرفهٔ آهنگسازی و کار در استودیو است. او به نقاشی و نویسندگی نیز علاقهمند است اما هیچگاه در این دو عرصه فعالیتی نداشتهاست. او در خانه خودش گلدانهایی دارد که بسیار به آنها میرسد و آنها را دوست دارد. همچنین به سگها و گربهها بسیار علاقه دارد. سیاوش قمیشی غم را به خاطر عمق زیادش دوست دارد اما بر خلاف فضای غمناک بیشتر آهنگهایش، انسانی شاد، امیدوار و شوخطبع است. او حال و هوای آهنگهایش را ناشی از شعر آنها میداند. او سادگی و صداقت را از ویژگیهای موسیقی و خصوصیات رفتاری خودش میداند. سیاوش بیشتر وقت خود را در خانه میگذراند. شبها تا دیروقت بیدار است و به موزیک گوش کردن و کتاب خواندن و ساز زدن (بیشتر به شکل بداهه نوازی) مشغول است.
سیاوش قمیشی اولین هنرمند ایرانی است که توانستهاست برای خود هم ترانه بگوید، هم آهنگسازی کند و هم خواننده آن باشد. او به مدت چندین سال هم در ایران و هم در خارج از ایران هیچگاه قصد خواننده شدن به زبان فارسی را نداشت و یکی از دلایل وقفههای طولانی و چندین ساله بین آهنگها و آلبومهای او تا قبل از سال ۱۳۷۱ (یعنی مجموعه آهنگهای عروسک شب، آلبوم فرنگیس و آلبوم خواب بارون)؛ همین مسئله بودهاست. او حرفهٔ خوانندگی را بهطور جدی در سال ۱۳۷۱ زمانی که ۴۷ سال داشت با آلبوم حکایت شروع کرد.
سیاوش قمیشی چندان به برگزاری کنسرت برای خود علاقهای ندارد. او همواره پیگیر موسیقی روز دنیاست و به موسیقیهای معتبر و روز دنیا گوش میدهد و همانگونه که خود میگوید سعی میکند تا قسمتهای خوب آن موسیقیها را در موسیقی خود پیاده کند و سعی در ارائه کارهایی با کیفیت بالا دارد. این مسئله در دو آلبوم نقاب و بیسرزمین تر از باد نیز اتفاق افتاد و سیاوش قمیشی این دو آلبوم را بر جریان موسیقی داخل ایران تأثیرگذار میداند. سیاوش قمیشی تاکنون به سبکهای
راک، پاپ، ترنس و
هاوس موسیقی ساخته و خواندهاست و همانگونه که در وبسایتش آمده به عنوان پدر موسیقی ترنس در ایران شناخته میشود.
[۹]
سیاوش قمیشی با ترانهسرایان و تنظیمکنندگان خوب و جوان مقیم ایران همکاری نزدیکی دارد. در وبسایت او قسمتی برای فرستادن ترانه وجود دارد تا هر کسی بتواند از این طریق ترانه خود را ارسال کند. این ترانههای ارسالی که تعداشان بسیار زیاد میباشند توسط سیاوش قمیشی بررسی شده و ممکن است بهترینهای آنها برای تکآهنگهای جدید انتخاب شوند.
سیاوش قمیشی، آن دسته از خوانندگانی را که شبیه به او میخوانند دوست دارد و از آنها ناراحت نمیشود. چون این موضوع را نشان دهندهٔ علاقه و توجه آنها به سبک خودش میداند. اما به آنها توصیه میکند تا شخصیت هنری و خلاقیت خودشان را داشته باشند و از شبیه کار کردن و کپی کاری پرهیز کنند تا شخصیت مستقل هنری خود را داشته باشند. سیاوش قمیشی در زمینه موسیقی رپ، سروش لشکری با نام هنری
هیچکس را به عنوان یکی از بهترینهای ایران از نظر طرز اجرای فنی صحیح این موسیقی معرفی کردهاست. سیاوش قمیشی در سالهای اخیر به دلیل مشکلات اقتصادی که برای کمپانیهای پخش موسیقی در آمریکا به وجود آمدهاست، مانند بسیاری از خوانندگان دیگر ایرانی ساکن آمریکا، به ساختن تک آهنگ به فاصلهٔ هر چند ماه یک بار روی آوردهاست.
سیاوش قمیشی بارها از زندگی در شهر شلوغ لس آنجلس انتقاد کردهاست و قصد مهاجرت از لس آنجلس به شهری دیگر برای سکونت داشتهاست اما هر بار به دلیلی موفق به انجام این کار نشدهاست.
