هنرمندان مسعود عربشاهی | نقاش

["Taraneh"]

مسعود عربشاهی (زاده ۱۹ شهریور ۱۳۱۴ – درگذشته ۲۵ شهریور ۱۳۹۸) نقاش و تندیس‌ساز ایرانی بود.[۱][۲] وی یکی از نقاشان پیشرو و از شاخص‌ترین هنرمندان مفهومی ایران بود.[۳][۴]

مسعود عربشاهی
در سال ۱۳۸۶
زادهٔ	۱۹ شهریور ۱۳۱۴ تهران، ایران
درگذشت	۲۵ شهریور ۱۳۹۸ (۸۴ سال) تهران، ایران
ملیت	ایرانی
تحصیلات	کارشناسی ارشد معماری داخلی از هنرکده هنرهای تزئینی (دانشگاه هنر تهران)
پیشه	نقاش و مجسمه‌ساز
جایزه(ها)	جایزهٔ نخست چهارمین بی‌ینال تهران (۱۳۴۲) جایزهٔ اول در نمایشگاه بین‌المللی موناکو ـ فرانسه (۱۳۵۲) جایزهٔ اول در نمایشگاه روز مادر (۱۳۵۲) جایزهٔ اول در مسابقهٔ مجسمه‌سازی تهران (۱۳۵۳)

 

[فاطمه آماده]

مسعود عربشاهی در ۱۹ شهریور ۱۳۱۴ در تهران زاده شد.[۵] اما ریشه او به شهر کهک از توابع استان قم می‌رسد.[۶] او تک‌فرزند خانواده بود. مسعود عربشاهی در دوره نوجوانی و بین سال‌های ۱۳۲۸ تا ۱۳۳۵ تحت نظر محمود اولیا شروع به آموختن نقاشی کرد و سپس برای تحصیل بین سال‌های ۱۳۳۵ تا ۱۳۳۷ در رشته نقاشی به هنرستان تجسمی پسران تهران رفت. یکی از استادان او شکوه ریاضی بود که دانش‌آموخته مدرسه عالی ملی هنرهای زیبا (مدرسه بوزار) پاریس فرانسه و نقاشی نوگرا بود. شکوه ریاضی نقشی تعیین‌کننده‌ای برای بسیاری از هنرجویان خود از جمله عربشاهی و همکلاسی‌های او مانند صادق تبریزی، منصور قندریز، فرامرز پیل‌آرام داشت. عربشاهی در این سال‌ها از روی اشیاء و نقوش در موزه‌ها نسخه‌برداری می‌کرد و از مفرغهای لرستان، هنر ایلام و میان‌رودان که به آن‌ها بیشتر علاقه داشت در نقاشی‌هایش تأثیر می‌گرفت.[۷]

صادق تبریزی دربارهٔ این بخش از زندگی عربشاهی چنین می‌گوید: «دوران نوجوانی را در محضر محمود اولیا به شناخت نقاشی واقعگرا و رنگ‌های طبیعت و دست‌یابی به طراحی دقیق اشیاء و انسان سپری کرد. کسانی که شاهد این دوره از کوشش او بوده‌اند تعهد وی را برای پایه‌ریزی یک نقاشی حساب شده می‌ستایند.»[۸

 

[فاطمه آماده]

سبک​

عربشاهی در دوران تحصیل در هنرکده بیشتر تحت تأثیر هنر دوران باستان بود. امروز او همچنان کار گچ و سفال را ادامه می‌دهد و خطوط و نقش‌ها را بر نقاشی‌هایش اضافه می‌کند و زیربنای آثارش را فرم‌های خاصی تشکیل می‌دهد که به ساختار و طرز تفکرش برمی‌گردد. بنایی در زمینه‌هایی از معنویت و مفهوم که به واکاوی و ریشه‌یابی و تغییراتی منجر می‌شود.[۱۶] مسعود عربشاهی یکی از نشانه‌های مستحکم سقاخانه را پایه‌ریزی کرد و در تحولی چشمگیر مروج نقش و نقوش اساطیری و رد و نشانه‌های پیچیده و مانده در ابهام ایران عهد باستان شد و تا بدانجا پیش رفت که در پاره‌ای از آثارش آشکارا محاسبات ریاضی و هندسی را مدنظر قرار داد.[۱۷] مسعود عربشاهی بن‌مایه‌های اساطیری هنر کهن را با روش‌های مدرن و رویکردی انتزاعی بازنمایی می‌کرد. خود گفته است در تب‌وتاب آن بود که معنای نمادهای گذشتگان را چنان که سازندگان‌شان به کار می‌بردند دریابد و از این راه مردمانی را که پیش از او بر این خاک می‌زیستند بشناساند.[۴]


منبع: ویکی پدیا