بورکینافاسو در گذشته مستعمره فرانسه بود. در دوران مستعمراتی، این کشور نقش ذخیره نیروی کار برای مستعمرات توسعه یافتهتر جنوب را داشت. از زمان کسب استقلال در ۱۹۶۰، این کشور، که در سال ۱۹۸۴ در نخستین سالگرد به قدرت رسیدن توما سانکارا نامش به بورکینافاسو تغییر یافت، تاریخ سیاسی متلاطمی با یک سری کودتاهای نظامی داشتهاست.
توما سانکارا به سازماندهی و اجرای اصلاحات گسترده برای ریشهکن کردن فقر، افزایش تولید کشاورزی، حمایت از کارگران در برابر کارفرمایان عمدتاً خارجی، مبارزه با استعمار و ترویج سوادآموزی و آموزش اجباری همگانی و بهویژه دختران شهرت دارد.
سانکارا در دهههای ۸۰ و ۹۰ قرن بیستم و زمانی که اندیشههای چپ جهان سومگرا و خلقی همچنان در کشورهای در حال توسعه آفریقایی محبوب بود، به دلیل تلاشهای «خستگیناپذیر» و اندیشههای انترناسیونالیستی و ضد استعمارگرا و در نهایت مرگ در نبرد با مخالفان، به چگوارای آفریقا معروف شده بود.[۹]
فرمانده سانکارا در جریان یک کودتای نظامی در سال ۱۹۸۷ جان خود را از دست داد اما دولت کودتاگران همواره قتل او را انکار و دلیل مرگ را «طبیعی» عنوان کرد. بلز کمپائوره، همرزم قدیمی سانکارا، پس از قتل توما سانکارا تا سال ۲۰۱۴ حاکم مطلق و بلامنازع این کشور بود.
پس از فشار برای آزادی (۱۹۹۰ و ۱۹۹۱) قانون اساسی جدیدی در ۱۹۹۱ وضع شد و در ۱۹۹۲ نظام چند حزبی دوباره بر قرار گشت.
معضل اسلامگرایی
«مارک کریستیان کابوره» رئیسجمهوری بورکینافاسو از زمان انتخاب مجددش در نوامبر ۲۰۲۱ با مخالفت فزایندهای به ویژه در سرکوب گروههای افراطی اسلامگرا روبرو بودهاست. بورکینافاسو در سالهای گذشته کشور آرامی بود، اما شورشهای مکرر گروههای اسلامی به ویژه القاعده و داعش، این کشور را به ورطه بحران کشانیدهاست.
گروههای افراطگرای اسلامی، از جمله برخی که در ارتباط با داعش از سال ۲۰۱۴ قرار دارند، در منطقه ساحل قاره آفریقا فعالیت میکنند. این منطقه پنج کشور بورکینا فاسو، مالی، موریتانی، نیجر و چاد را دربر میگیرد. برای مهار این تهدیدها دولتهای منطقهای با کمک کشورهای غربی از جمله فرانسه تلاش زیادی کردهاند.
در حالی که بسیاری از شهروندان بورکینافاسو برای مقابله با گرسنگی و بیماری به کمک سازمانهای فعال در امور بشردوستانه نیاز دارند، حضور گروههای اسلامی که با القاعده یا داعش در ارتباط هستند باعث شدهاست تا دهها مرکز ارائهدهنده خدمات پزشکی در بورکینافاسو تعطیل شود.[۱۰]
فرانسه در سالهای گذشته از افزایش حمایتهای نظامی این کشور به کشورهای آفریقایی که با گروههای جهادی درگیر هستند، خبر داده بود. حملات گروههای جهادی در بورکینافاسو از سال ۲۰۱۵ میلادی حدود ۱۴۰۰ کشته و بیش از ۱ میلیون آواره برجای گذاشتهاست
توما سانکارا به سازماندهی و اجرای اصلاحات گسترده برای ریشهکن کردن فقر، افزایش تولید کشاورزی، حمایت از کارگران در برابر کارفرمایان عمدتاً خارجی، مبارزه با استعمار و ترویج سوادآموزی و آموزش اجباری همگانی و بهویژه دختران شهرت دارد.
سانکارا در دهههای ۸۰ و ۹۰ قرن بیستم و زمانی که اندیشههای چپ جهان سومگرا و خلقی همچنان در کشورهای در حال توسعه آفریقایی محبوب بود، به دلیل تلاشهای «خستگیناپذیر» و اندیشههای انترناسیونالیستی و ضد استعمارگرا و در نهایت مرگ در نبرد با مخالفان، به چگوارای آفریقا معروف شده بود.[۹]
فرمانده سانکارا در جریان یک کودتای نظامی در سال ۱۹۸۷ جان خود را از دست داد اما دولت کودتاگران همواره قتل او را انکار و دلیل مرگ را «طبیعی» عنوان کرد. بلز کمپائوره، همرزم قدیمی سانکارا، پس از قتل توما سانکارا تا سال ۲۰۱۴ حاکم مطلق و بلامنازع این کشور بود.
پس از فشار برای آزادی (۱۹۹۰ و ۱۹۹۱) قانون اساسی جدیدی در ۱۹۹۱ وضع شد و در ۱۹۹۲ نظام چند حزبی دوباره بر قرار گشت.
معضل اسلامگرایی
«مارک کریستیان کابوره» رئیسجمهوری بورکینافاسو از زمان انتخاب مجددش در نوامبر ۲۰۲۱ با مخالفت فزایندهای به ویژه در سرکوب گروههای افراطی اسلامگرا روبرو بودهاست. بورکینافاسو در سالهای گذشته کشور آرامی بود، اما شورشهای مکرر گروههای اسلامی به ویژه القاعده و داعش، این کشور را به ورطه بحران کشانیدهاست.
گروههای افراطگرای اسلامی، از جمله برخی که در ارتباط با داعش از سال ۲۰۱۴ قرار دارند، در منطقه ساحل قاره آفریقا فعالیت میکنند. این منطقه پنج کشور بورکینا فاسو، مالی، موریتانی، نیجر و چاد را دربر میگیرد. برای مهار این تهدیدها دولتهای منطقهای با کمک کشورهای غربی از جمله فرانسه تلاش زیادی کردهاند.
در حالی که بسیاری از شهروندان بورکینافاسو برای مقابله با گرسنگی و بیماری به کمک سازمانهای فعال در امور بشردوستانه نیاز دارند، حضور گروههای اسلامی که با القاعده یا داعش در ارتباط هستند باعث شدهاست تا دهها مرکز ارائهدهنده خدمات پزشکی در بورکینافاسو تعطیل شود.[۱۰]
فرانسه در سالهای گذشته از افزایش حمایتهای نظامی این کشور به کشورهای آفریقایی که با گروههای جهادی درگیر هستند، خبر داده بود. حملات گروههای جهادی در بورکینافاسو از سال ۲۰۱۵ میلادی حدود ۱۴۰۰ کشته و بیش از ۱ میلیون آواره برجای گذاشتهاست