گل سرخ پس از تماس پیدا کردن با گاز گوگرد دی اکسید (SO2)که یکی از مهم ترین آلاینده های هوا کره است، به آرامی و به شکلی کاملا پایدار بی رنگ می شود. سپس با فرو بردن گل در هیدروکلریک اسید غلیظ، رنگ سرخ آن دوباره پدیدار می شود. این آزمایش، بر هم کنش گاز SO2 را با اندامک های زیستی به خوبی نشان می دهد.
برای انجام این آزمایش کافی است گل سرخ را در تماس با گاز گوگرد دی اکسید (SO2) قرار دهید. مشاهده می شود که گل سرخ از رنگ قرمز تغییر رنگ داده و بی رنگ می شود و با توجه به ویژگی شیمیایی گوگرد دی اکسید، رنگ آن بر نمی گردد و به همین دلیل پایدار است.
از واکنش گاز SO2 با آب موجود در گل سرخ، گازی بی رنگ آنیون هیدروژن سولفیت را به وجود می آورد. در مثالی دقیق تر، گل سرخ کاتیون فلاویلیوم (Flavylium) پس از انجام یک واکنش افزایشی هسته خواهی با آنیون هیدروژن سولفیت، از سرخ رنگ به بی رنگ تغییر می کند.
گل های فلاویلیوم، در ساختار ترکیب خود دارای طول مزدوج شدگی مناسبی هستند که رنگ سرخ را ایجاد می کنند. این گل ها دارای آنتوسیانین ها (Anthocyanins) هستند. آنتوسیانین ها، از مشتقات نمک فلاویلیوم هستند که رنگ های زیبای متفاوتی از جمله آبی، بنفش و قرمز را در گل ها ایجاد می کنند. هنگامی که این گل با گاز SO2 تماس پیدا می کند و با هیدروژن سولفیت واکنش می دهد، طول مزدوج شدگی آن کاهش میابد و در نتیجه بی رنگ می شود.
