ناله‌های شبانه‌ی مجنون مقدمه: شب است و نسیمی خنک، بی‌وقفه میان شاخه مجنون می‌دود هر سو کنار تک‌درخت عاشق، من نشسته‌ام‌، خیال می‌سازم زِ عشق و هر چه به او مربوط است افسانه‌های دروغ و محال می‌سازم. مجموعه شعر ناله‌های شبانه‌ی مجنون *** در کنج قلبت می‌نشینم من شبانه گویم ز تو افسانه‌هایی بی‌نشانه گرچه برایت نامه‌هایی می‌نویسم رد می‌کنی هر نامه‌ای را بی‌بهانه باشد! نگیر از من سراغی هم تو روزی من باز هم، گویم ز رویت شاعرانه دیوانه خوانندم جهانی هم چو مجنون گردم به گردت همچنان من عاشقانه گویی چرا م**س.ت تو گشتم این‌چنان من نازی تو داری و چه نازی، دلبرانه​ *** ای عشق! من را دربه‌در کردی هر شب مرا افسرده‌تر کردی از عالمی بیرون شدم، آن‌دم هرچه که رشتم، بی‌ثمر کردی آخر بگو از من چه می‌خواهی؟ گوشم ز نجوایت تو کر کردی گفتند چون خونی به رگ‌هایم اما مرا خون بر جگر کردی روزی مرا راندی ز ...

مقدمه: در هیاهوی شهر، سکوت ممتدی درونمان شروع به نواختن می‌کند؛ دیگر واژه‌ها سخن نمی‌گویند... و شب می‌شود... .   مجموعه شعر از دل بیهوده از عقل مگو؛ من غوطه‌ور در منطقم! از احساس می‌گویم؛ همان عضو از کار افتاده‌ام. چون زندگی در عقل نیست، عاقل کسی باشد که قلبش بله گویدش؛ عقلِ بی‌احساس همان جوب راکد است! ​*** جان یا بدن دانی چیست؟ تو همان جان در بدنی. تن من بی‌جان است؛ تو خودت را برسان...! ​