پیوندیست ناگسستنی، میان قلب و چشمانت.تو دقیقاً کل زیبایی خلقت خدایی تو...آری، تو همان فرشتهی عشق و مهربانی ایرد یکتایی. شاید هم مَلکی بیپر و بال میان اجتماعی..پروردگارا، ای خالق هستی در حیرتم از خلقتت!چه محشرانه به خلقتش نشسته بودی و چه زیبا به خلق پیکرش بر بوم زمین دست بردی.زبانم متکلم از توصیف این همه زیباییست و عقل،متحیر از این همه بردباری و آراستگیست! نفس حبس شده در سینه و چشم خیره بر فرشتهای زیبا در قاب زمین است... . *** کردگارا، رحمتی کن تا شاید تَعَشُق من همچون شمیمی بر دل باز بوزد... . شاید که مهرَم مُهر شود در سینهاش، یا شاید هم غَلت خورد در قفسهی سینهام! «اِسرانجائیل» یا رب! بانوی عشق و محبت دو عالَمت را، روانهی این دنیا کردی؛ مگر نمیدانی ...
